Petrografia

Skały piroklastyczne cechuje obecność szkliwa magmowego, a także minerałów tworzących się w wysokiej temperaturze, np. jednoskośnej, wysokotemperaturowej odmiany skalenia potasowego (sanidynu). Obecne w nich mogą być także fragmenty starszych skał wyrzuconych z krateru, jak również domieszki allo- i autogenicznych minerałów osadzonych jednocześnie z materiałem piroklastycznym, np. xv środowisku morskim; często tworzą się osady mieszane zasobne w minerały ilaste. Znane są także przypadki krystalizowania halitu jednolewnych, którym zwykle towarzyszą. W niektórych tufach widoczny jest na świeżym przełamie ich charakter okruchowy. Tufy, które nie uległy sylifikacji lub innym przeobrażeniom w trakcie diagenezy, są bardziej porowate od skał wylewnych. Często, zwłaszcza odmiany popiołowe, są zbite. Tekstura tufów bywa bezładna lub równoległa, niekiedy o charakterze frakcjonalnym, gdyż przy sedymentowaniu popiołów i pyłów wulkanicznych w wodzie może dojść do ich zróżnicowania pod względem wielkości ziarn i ciężaru właściwego. Tekstura i struktura tufów bywa podobna do analogicznych cech innych okruchowych skał osadowych.
sieci komputerowe wrocław | Bluzy męskie Puma